1. สร้างประเภทคอนเทนต์
กำหนดฟิลด์ที่มี ID คงที่ — สคีมาที่ทั้งบรรณาธิการและผู้ใช้ API พึ่งพา
เลเยอร์คอนเทนต์คือ REST API ที่สื่อสารด้วย JSON ไม่ต้องติดตั้ง SDK ไม่มีไคลเอนต์เฉพาะเฟรมเวิร์ก — กำหนดประเภทคอนเทนต์ สร้างหน้า แล้วดึงด้วยการเรียก HTTP ธรรมดาจากอะไรก็ตามที่เรนเดอร์ฟรอนต์เอนด์ของคุณอยู่แล้ว
สร้างเวิร์กสเปซ กำหนดประเภทคอนเทนต์ เพิ่มเรคคอร์ด และผูกเทมเพลต — จากนั้นหน้าที่เผยแพร่แล้วก็อยู่ห่างแค่คำขอ GET เดียว
กำหนดฟิลด์ที่มี ID คงที่ — สคีมาที่ทั้งบรรณาธิการและผู้ใช้ API พึ่งพา
สร้างเรคคอร์ด ผูกเทมเพลตเข้าไป และพรีวิวหน้าที่สร้างขึ้นก่อนเผยแพร่
เรียก Public Content API ของไซต์เพื่อดึงหน้านั้น — JSON ธรรมดา โครงสร้างเหมือนกันทุกสภาพแวดล้อม
Static generation, server rendering หรือดึงฝั่งไคลเอนต์ — API ไม่ได้ผูกกับเฟรมเวิร์กหรือโฮสติ้งใดเป็นพิเศษ
ทั้งโลคัล สเตจจิง และโปรดักชัน คุยกับ /v1 API ที่มีเวอร์ชันตัวเดียวกัน — ไม่ต้องดูแลโค้ดไคลเอนต์แยกตามสภาพแวดล้อม
ดึงตอนบิลด์ ตอนรับคำขอ หรือจากเบราว์เซอร์ — API ไม่สนใจว่าแบบไหน
ยืนยันตัวตนด้วยเซสชันของเวิร์กสเปซหรือ API Key แบบจำกัดขอบเขต — ไม่ต้องสร้าง handshake เฉพาะขึ้นมาเอง
เปิดเวิร์กสเปซ สร้างหน้า แล้วเรียก Public API กับหน้านั้น